AWAY day 6 ซึนามิ attack

Day 6

11-apr-2012

 

Last night i dreamed about you #phuket #patong #night #club #bar @Seduction Beach Club & Disco

 

เก้าโมงครึ่ง

หลังจากพบว่าตัวเองเริ่มมีอาการนั่งอยู่หน้าคอม ก็เลยตัดสินใจจะบินกลับกรุงเทพฯตั้งแต่เมื่อวาน ตื่นมา ก็ลงไปกินข้าวเช้า พร้อมจองตั๋วกลับ ระหว่างนั้น fb ก็เด้งมาจาก นัย ว่า เอ้้ยวันนี้ไปเที่ยวไหน เด่วพาทัวร์ เราก็ว่าวันนี้เราจะกลับเครื่องสี่ทุ่มยี่สิบ มีเวลาเหลือเฟือ นัยเลยจัดให้ 

 

In da morning #phuket #patong #hotel @Ibis Phuket Patong Hotel

 

เที่ยงครึ่ง

เราเชคเอ้าท์แล้วก็รออยู่พัก นัยก็ขับรถมารับที่โรงแรม นัยเนี่ยเป็นเพื่อนใน blog ตั้งแต่สมัย wordpress ที่ไม่เคยเจอกันเลย แต่ว่าตาม add fb กันมา ถ้าจะนับเวลาที่เริ่มรู้จักกันมันน่าจะเป็น 5-6 ปี นึกไม่ออก เมือ่ก่อนเราตาม blog ของนัยมัน มันฟังเพลงเก๋ๆ ที่เราชอบฟังด้วย เลยกลายเป็นว่าตาม blog มาเรือ่ยๆ แล้วมันก็มา comment blog หนังที่เราเขียนที่ wordpress ด้วย เลยเหมือนดูหนังฟังเพลงในทำนองเดียวกัน ก็เป็นการเจอตัวเป็นๆกันครั้งแรก และมันกลายเป็นวันประวัติศาสตร์หวะ และ WTF – trip ที่มันว่างั้นเหมือนกัน 

 

บ่ายโมง

เริ่มด้วยอะไรชิวๆ เช่นการกินข้าวเที่ยง และขนมภูเก็ตที่ ลกเที้ยน พวกอาหารพื้นเมืองก็ชิวๆ

แล้วก็ต่อด้วยจุดชมวิว ทีบนเขารัง กินกาแฟ ชิวๆไป ถ่ายรูปนิดหน่อย แล้วก็เริ่มออกเดินทางต่อ ระหว่างนี้เราก็วนไปสวนในเมืองที่มีทะเลเข้ามา ไปแหลมพรหมเทพ ไปหาดราไวย์ แวะถ่ายรูป ขับรถเรือ่ยไปอีกถึงกะตะ

 

สี่โมงกว่า

Warning #phuket #kata #outdoor #day #sea #sky #earthquake#tsunami @หาดกะตะ

ระหว่างทางไปกะตะมีโทรศัพท์ whatsapp และ LINE มา มี message ของสายที่โทรมาไม่ติดบ้างประปราย นัยบอกว่าเพื่อนมันบอกว่ามีแผ่นดินไหวรุนแรง ประมาณเดียวกับที่เคยมีซึนามิ เราก็เหรอวะ ไม่รู้สึกอะไรกัน ก็ยังขับรถมุ่งหน้าไปหน้าหาดกะตะน้อย จอดรถและลงไปอยู่หน้าหาดราว 15 นาที ซึ่งระหว่างนั้นใครต่อใครต่อใคร ก็เริ่มโทรหาเราและ txt หาต่างๆ ว่าให้ออกมาจากหน้าหาด ระวังซึนามิ มีการออกประกาศอพยพแล้ว แต่ว่าเรายังคุยกับนัยมันอยู่ว่า ถ้ามีจริงก็น่าจะใช้เวลาเดินทางมาประมาณ 3-4 ชั่วโมงก็น่าจะสัก หกโมง หรือทุ่ม เราก็ยังยืนชิว แต่พอหันหลังก็กลับมาก็พบว่าคนที่อยู่ด้านบนหาด ก็วิ่งแตกกระเจิง และร้านค้าที่อยู่หน้าหาดรีบปิดแล้วออกจากร้าน รถเริ่มติด เห็นนักท่องเที่ยววิ่งสลับกับตำรวจโบกรถอย่างรวดเร็ว ทุกคนมุ่งหน้าขึ้นที่สูง 

ตัดภาพกลับมา เราก็เอ้ย แม่งเอาจริงหวะ คนหนีกันหละ เดินชิวๆ กลับไปที่รถ เอาหละงั้นเข้าเมืองกันดีกว่า ในเมืองไม่น่าจะมีปัญหาอะไรเพราะน่าจะไกลจากหาดสักอย่างน้อย 10 โล ยังไงถ้ามาก็ไม่น่าจะกวาดถึง ตกลงปลงใจขึ้นรถ ระหว่างขับออกบังเอิญรถไปชนกับคันหน้า แบบสะกิดๆ แต่รู้หละว่าชน และคิดดูว่าสภาพผู้คนวิ่งข้างถนนเพื่อขึ้นที่สูง รถติดบนถนน และมอเตอร์ไซต์ขี่ปาดไปมา พร้อมรถเราชนอยู่ แต่ไม่ได้ชนแรง เลยขับตามกันไปจนจอดที่โรงแรมสูงนิดนึง แต่ว่าพี่คันที่โดนชนยังไงก็จะให้เราจอด ยังถามแกว่าพี่ ออกจากนี่กันก่อนมั้ย แล้วค่อยเคลียร์ ยังหันมาบอกว่าทิ้งรถเลย แล้วขึ้นที่สูง ทั้งๆที่ตัวเองก็ยังให้เราตามประกันมาที่หาด ยังไงกันแน่ งง แต่นัยมันก็ตัดสินใจโทรหาประกัน แล้วแจ้งเรือ่งไว้ พร้อมทิ้งเบอร์ไว้ให้พี่แก พี่แกก็ไม่รู้ขี่มอไซต์ไปไหน เลยแปะเบอร์ไว้หน้ารถแก แล้วเราก็ออกเดินทางเข้าเมืองต่อ อย่างว่าเรื่องขำๆ ตัวเองบอกให้ทิ้งรถ แต่ตัวเองก็จะเคลมประกัน ไม่รู้ว่าใครมึนกันแน่ เอาหละ เข้าเมืองพร้อมเพลง สิงโต นำโชค และ room 39 พร้อมข้างทางเต็มไปด้วยผู้คน มอไซต์ฯ ที่จอดเต็มไปหมด แต่ว่าเพลงในรถแม่งอย่างชิว เลยฮากันกระจาย ชิวปั้ย ถึงในเมือง ก็วนเข้าไปบ้านนัยมัน แล้วเราให้มันทิ้งเราไว้ที่ร้านชุนเทียนของส้ม เราก็ชาร์ตแบต ดูเว็บตามสถานการณ์ ซึ่งระหว่างนั้นผู้คนมากมาย text หาทั้งในมือถือและ fb เพราะโทรหาเราติดยากมากเรียกว่าสัญญาณน่าจะขัดข้องเพราะทั้งประเทศ focus มาที่นี่

หกโมงกว่า

รอไปรอมา เอ้าาาาาาา สนามบินปิด เวน กลับไม่ได้ ทำไงหละ ทั้งที่มีตั๋วอยู่ เลยเอาวะ นอน guesthouse แล้วกัน คงไม่กลับไปหน้าหาดให้โดนน้ำซัด เลยเดินไป guesthouse ในซอยนั้นหละ ซอยรมณีย์ ได้ห้อง 700 มา เอาของไปเก็บ

 

สองทุ่ม

นัยมันมารับไปกินข้าว กินไรไม่รู้ จำไม่ได้ แปลก งง เสร็จก็ต่อด้วยร้าน เสน่หา อันนี้เด็ดเราชอบ มีการเดินไปซื้อเหล้าจาก mart แล้วถือเข้าไปกินได้ด้วยหงะ แปลกดี นั่งจากคนน้อยๆ จนคนเยอะๆ

คือพอไม่มี ซึนามิ ก็ชิวเกินไปนะ ตอนที่จะมีก็คิดอยู่ว่าถ้ามาจริง จะอยู่ต่อ แต่ไม่มาก็ดีหละ ดีมากๆ กินดื่มกัน ฝนตกพรำๆ คุยเรือ่งหนังเพลงโน่นนี่อย่างเมามัน เสร็จก็ไปต่อเบียร์ที่ร้านชุนเทียน ของส้ม กินกันอีกพักใหญ่ ฝนตกกระหน่ำอย่างยาวนาน

 

ตีสอง

ถ้าจำไม่ผิดนัยมันน่าจะกลับไปเวลาประมาณนี้ หลังจากนั้นเราก็โดนเบียร์ไปอีก 3 ขวดได้ แล้วภาพก็ตัดไป พร้อมกับจำได้ว่าส้มมันบอกให้นอนที่ร้านได้ เลยนอนอยู่ที่ร้านนั่นหละ น่าจะหลับไปสักตีสี่….

 

  • ตั๋ว air asia 3,400 บาท
  • ข้าวเที่ยง 250 บาท
  • ขนม 50 บาท
  • กาแฟ ที่เขารัง 2 แก้ว 150 บาท
  • เต้าซ้อ และอื่นๆ 300 บาท
  • ข้าวเย็น จำไม่ได้
  • guesthouse 500 บาท เพราะไม่ได้นอน
  • Vodka + เบียร์ 500 บาท
Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s